The blank which erases in us the reign of the codes.

Thanks to Dolores who brought up the subject and provided with the Chuck quotes from his new novel Rant.

Nighthawks by Edward Hopper

The subject beforehand are the terms liminal versus liminoid.

Basically both words express something that is “betwixt and between”, say “neither here nor there”. This could be a time, a place, a period, a state of mind, a ritual, etc.

The distinction between the two of them is that one comes from a deterministic point of view (liminal) and the other one serves more as an indeterministic interpretation (liminoid).

Total Eclipse defines it like this:

To distinguish liminoid states from liminal states, I’d say that liminoid states do not pull the traveller towards an end, where the change taking place becomes permanent. It is roleplaying, in the full sense of the term, where one may enter or exit as he pleases.

Chuck Palahniuk describes it more in terms of postmodernistic subcultures:

The term Liminal refers to a ritual that marks passage from one phase of life to the next: a baptism, graduation…

In contrast a typical liminoid event such as a rock concert, a rave, or a polyamorous consensual group sex party occurs outside of the mainstream, but a liminoid event marks no such life transition.

The defining characteristics of the liminoid space is that all participants act as equals. Social or caste rankings are discarded, and all present enjoy an egalitarian mutual affection for one another.

Smaller examples of liminoid spaces include religious pilgrimages, road trips, fight clubs etc.

Advertisements

4 responses to “The blank which erases in us the reign of the codes.

  1. Zit nog ni zo ver maar versta er alvast niks van.
    :)

  2. just some intellectual bullshit to describe a polyamorous consensual group sex party!

  3. Ksnap em…
    Tis te zeggen, zoals ze het in de boek uitleggen. Als gij het uitlegt ben ik weer completely lost. ;)

  4. mja mss verwarren gewoon die determinatie termen, maar dat zijn zo van die heel klassieke discussies in filo, ik plaats het gewoon wat voor mezlf in die problematiek omdat we daar mee zijn platgebombardeerd.

    liminal gaat echt over een soort van passage, maar met een doel (gevolg: er is een gedetermineerheid aan het spel, ge zijt iets aan het WORDEN, maar er is een definitief doel, bvb afgestudeerd geraken maar ge zijt nu nog student, dus zit ge in liminale fase).

    liminoid is een spel zonder echt einde, dat kan wel eindigen zoals een rockconcert kan eindigen maar er is geen sprake van een overgang, ge zijt niet iets geworden, er is geen gedetermineerdheid aanwezig, er is geen einddoel en iedereen is gelijk in de ervaring van het spel/concert/sexparty. zoals dien ene zegt het is echt puur roleplaying zoals van die RPG spellekes. ge doet da efkes en dan stopte. maar is geen einddoel in die games, ge kunt daar niet op het einde mee winnen bvb. gevolg: een voorbeeld van een indeterministische wereld.

    ps wel interessant om het ook te vergelijken met games:
    een boksmatch is liminaal omdat ge daar ne winnaar bij hebt
    een fight club is limonoid omdat ge daar nooit echt ne winnaar bij hebt maar omdat het gaat over de ervaring op die moment.
    zoals dus ook dat een MMORPG spelleke liminoid is omdat ge daar nooit bij kunt winnen (bestaan er eig gezelschapsspellen enzo nog waar nooit ne winnaar bij is?)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s